Het geheugen van de vakbeweging

Tom Simonis: …serieus en gedreven, altijd de ontwikkeling van de mensen voor wie hij werkte voor ogen…


“Lieve man die thuishoorde in het rode nest”

Tom Simonis (1930-2021)

Voor de 22 augustus 2021 overleden Tom Simonis waren vakbeweging en ‘rode familie’ een vanzelfsprekendheid. Hij werd in 1930 geboren als zoon van Piet Simonis (vanaf 1946 bestuurder bij Mercurius) en Lies Simonis-Pieters (mede-oprichtster van de Vrouwenbond NVV). VARA en PvdA – tot aan de WAO-crisis – zijn lang in zijn leven zijn gebleven.

Tom is 32 als hij bij de Grafische Bond begint als assistent van de secretaris-penningmeester van de bond. Vanaf 1964 gaat bij een van de voorgangers van de Voedingsbond-FNV werken: de Algemene Bond van werknemers in de Voedings- en Genotmiddelensector (ABVG). Hij komt in de zoetwaren terecht: de koekjes- en snoepjesfabrieken. Als hoogtepunt heeft hij het zelf over de bezetting en staking bij Van Houten in Weesp in 1970. Een Amerikaanse overnemer wil het bedrijf sluiten. Er werd dagenlang onderhandeld. En Tom was, nog steeds, als hij erover sprak blij met het resultaat. In 1980 ontstaat na veel fusies de Voedingsbond-FNV. Tom heeft het inmiddels geschopt tot vakgroepssecretaris: eerste onderhandelaar als het over de cao van een sector gaat. Hij is serieus en gedreven. En heeft altijd de ontwikkeling van de mensen voor wie ‘we’ werken voor ogen. Tom is serieus en neemt zichzelf ook heel serieus. Daardoor krijgt hij weleens de lachers op zijn hand. Hij stelt zich in begin van de jaren ‘80 kandidaat als penningmeester voor het dagelijks bestuur. De groep van bijna 40 betaalde bestuurders die voor de Voedingsbond FNV door het hele land werken laten zich ‘op democratische wijze’ voorzetten geven door het dagelijkse bestuur (DB) onder leiding van voorzitter Cees Schelling. Het DB telt ook een penningmeester, een algemeen secretaris en een vice-voorzitter. Henk van Herk, die bij de fusie van Voedingsbond NVV en NKV de rol van ‘geldbeheerder’ vervult treedt af. Tom stelt zich kandidaat. Maar hij heeft een voorwaarde. Hij vindt wel dat 75 procent van de collega’s hem moet steunen. Daarop volgt een bijzonder tafereel. Hij krijgt minder stemmen dan hij ‘eiste’. Toch accepteert hij de positie met uitgestreken gezicht: “Ik heb 75 procent van 75 procent gekregen”,  verklaart hij.

 Reünie

Tom met zijn vrouw Riki die minstens zo actief was en bleef als hij

Tom bleef tot het eind van zijn arbeidzame leven, 31 maart 1989 ging hij met de VUT, in dienst van de Voedingsbond FNV. Op bijeenkomsten voor oud-medewerkers en gepensioneerde was hij een graag geziene gast die als het even kon ook nog een bijdrage leverde aan de feestvreugde.

In 2015 was er, een reünie voor alle mensen die ooit voor de Voedingsbond FNV hadden gewerkt. Er waren er 120, meer dan de helft, aanwezig. Die bijeenkomst vond plaats in het Veerhuis in Nieuwegein waar de bondsraden van de Voedingsbond FNV die in 1997 opging in FNV Bondgenoten, altijd vergaderden. De drie voorzitters die de bond ooit telde: Cees Schelling, Greetje Lubbi en Paul Andela waren van de partij. Tom kwam niet alleen met mooie verhalen over de bond die hij inmiddels al 20 jaar had verlaten maar hij zorgde er ook voor dat honderden foto’s van ‘vroeger’ werden gescand zodat ze via een beamer te bewonderen waren.

Tom is jarenlang na zijn pensionering penningmeester van de VHV geweest. Samen met zijn vrouw Riki is hij een trouwe bezoeker van de Vriendenbijeenkomsten geweest.

Tom was van het rode nest. Van zijn eigen rode familie in vele generaties. Van zijn vrouw Riki die minstens zo actief was en bleef als hij. Maar ook van de mensen die voor en met hem werkten. Omdat hij ook gewoon een lieve man was.

 

Geert Wijnhoven

 

Augustus 2021

Zie ook Tom en Riki Simonis – Een leven in dienst van de vakbeweging