Het geheugen van de vakbeweging

Wet op de CAO vorming (1927)

Eind 19-de eeuw waren de arbeidsvoorwaarden een zaak die de directie van een onderneming naar eigen goeddunken regelde. Naarmate de vakbonden eisen gingen stellen werd het een zaak van onderhandelingen.

De Nederlandse regering kwam begin twintigste eeuw met een plan om het arbeidscontract te regelen. Er kwam verzet van de ondernemers die de “Baas-in-eigen-huis” theorie hanteerden. Vanuit de moderne bonden , SDAP en werkliedenverbond (ANWV) werd het ‘Comite van de Actie tegen het Arbeidscontract’ opgericht. Uiteindelijk is het Van den Tempel (NVV) samen met SDAP gelukt om een eerste wettelijke cao-afspraak ingaande 1 februari 1907 tot stand te brengen. Deze werd later in 1927 in een aparte wet opgenomen.
De wetgeving werd afgerond met de Wet op het verbindend en onderbindend verklaren van CAO’s (AVV 1937).